Klaar met school, Brighton en de Feestdagen...

Na een schandalige maand niks posten wordt het wel weer even tijd voor een berichtje. Het spijt ons dat we jullie een beetje in de steek hebben gelaten...

Chelsea College of Art & Design

School zit er inmiddels op. Vorige week hebben we alle benodigde formulieren ingevuld en laten ondertekenen door Kieron. Hij was ontzettend enthousiast over onze geleverde prestaties. En we krijgen onze punten. Mooi.

Brighton

Afgelopen week hebben we eerst een paar dagen écht helemaal niks gedaan. Een halve week gewoon lekker relaxen op de kamer in je sweatpants en twee filmpjes per dag. Prima bezig! Alleen toen Tom en ik om half 1 's middags vervolgens ons eerste biertje openpopten (een uur nadat we wakker werden!), keken we elkaar aan en wisten we dat dit zo niet langer door kon gaan...

Onder het motto 'nu we toch in Engeland zijn' gingen we woensdag dan ook maar naar het pittoreske kustplaatsje Brighton. Vol goede moed boekten we onze treinkaartjes en vertrokken we om 08.26 vanuit London. Zo van: dan zijn we er lekker vroeg. Nou we kunnen jullie vertellen, na 3 maanden om 10 uur beginnen, voelden we ons op dat moment als twee tientonners die een poging wagen om de finish van de Dam tot Damloop te halen.

Desalniettemin genoten we heerlijk van het ochtendzonnetje aan zee. Ik kon het dan ook echt niet laten om de sokken uit te trekken en met de voeten even het water in te gaan.

Om 12 uur was het uiteraard tijd om even op te warmen in de plaatselijke pub met een Fish & Chips en een pint Fosters. Eerlijk is eerlijk: we zijn daarna van pub tot pub gelopen, omdat het gewoon simpelweg te koud was. Brighton moet vast heerlijk zijn in de zomer!

Witte Kerst?

We waren best teleurgesteld dat we alle sneeuwpret in Nederland moesten missen. Totdat we vandaag de eerste sneeuwvlokken uit de lucht zagen vallen hier in de stad. Die sneeuwstorm was niet van lange duur, maar Tom wist me toch echt even te verrassen door met een uiterst scherpe precisie een flinke sneeuwbal in m'n nek te gooien!

Nadeel van het winterweer is dat de treinverbinding tussen Brussel en London platligt. Cheriëtte komt donderdag met de trein dus ik duim het eelt op mijn vingers dat Eurostar dan alle treinen weer fatsoenlijk op de rails krijgt. Vandaag en morgen waren ze gelukkig al aan het testen met treinen die wél tegen kou kunnen, dus ik ga er maar van uit dat het goed komt. Daarna mag het van ons volop gaan sneeuwen, zodat we heerlijk een Witte Kerst kunnen vieren. Tom gaat naar Caroline en Call, waar hij meedoet aan Secret Santa, een lekker bereid kerstdiner gaat verorberen en waarschijnlijk heel dronken wordt van de Egg Punch. Cheriëtte en ik gaan onze eerste kerst lekker samen vieren bij een restaurant hier in Notting Hill. De dag daarna gaan we samen schaatsen en shoppen!

Voor de mensen die voor ons een surpriseparty willen organiseren: we zijn vanaf 4 januari weer in Nederland.

Veel liefs vanuit London en allemaal een hele fijne Kerst!!!

Reprezent by South City Radio

Reprezent by South City Radio from PL Freij on Vimeo.

Werkdruk

Het zijn lange dagen hier in Engeland. Niet zozeer omdat we veel lesuren hebben, maar als ik het moet beschrijven, is perfectionisme het juiste woord.

Even een paar weken terug. Peckham. Ja, inderdaad: het Rotterdam in London zeg maar. Afgelopen 6 dagen zijn we volop bezig geweest met het editen van de definitieve versie van onze korte documentaire. We hebben zelfs ons radiodebuut (!) gemaakt, maar daarover morgen meer. Ik neem de dagen sinds donderdag even met jullie door: donderdag om 09.00 uur op school, om 21.30 werden we toch echt vriendelijk verzocht om het gebouw te verlaten. Vrijdag om 10.00 uur op school, om 18.00 pakten we de metro naar huis. Okee, op dat moment hadden we enige ontspanning nodig en gingen als oude man en een uhm soort veredelde rockversie van De Dood naar een Halloween huisfeest bij onze Amerikaanse vrienden. Verder een rustig weekend gehad, om gisteren en vandaag weer vrolijk met ons ritme verder te gaan. Ook vandaag werden we praktisch de school uitgezet om 19.00 uur door ons "nah nog een halve seconde van dat shot af" en "nee iets minder rood en iets meer blauwtint in dat frame". We zijn moe. Het is nog maar dinsdag, maar we zijn wel heel blij dat onze film eindelijk af is. Morgen is ie hier op het blog te zien. Oh ja en vanaf eind november zijn alle films te zien in de bioscoop in Peckham, mocht je interesse hebben om langs te komen...

Goed, dat was het eigenlijk wel weer even!

Liefs uit London

Alsjeblieft

Antidisestablishmentarianism.

Zo. Het langste woord in de Engelse taal. Succes met uitspreken...

Weekend London

Ha mensen,

Jullie hebben al een tijd niks van ons gehoord hier uit London, maar het gaat nog steeds goed met ons !!

Afgelopen weekend was echt super geweldig, er was een delegatie vanuit Nederland naar London afgereisd. De 4 heren vroegen mij om dit weekend wel op het blog te vermelden. Ik kan hier uren over vertellen maar ik gebruik liever de samenvatting zoals meneer van den Bosch deze aan zijn ouders zou vertellen ^^

Als volgt:

Stralen- Beren- Moppies- Bieren- Prosecco- Abercrombie&Fitch- Piccadilly Circus-Mario Kart- Funland- nogmaals Abercrombie&Fitch- Lucie Jones- Stacey Soloman- nog meer Moppies- opper toerist- kapot van het lopen- alles gezien- en gewoon nog een keer Abercrombie&Fitch- DIBS!!
Kortom een opper mooi super veel gelachen weekend!!

Heren ik zeg op naar Finland!!



Kus Tom

The Dutch Guys

Wow!

Dat is de juiste uitdrukking voor de afgelopen twee dagen. We zijn begonnen. En hoe! Na een extreem lange vakantie mogen we eindelijk weer lekker aan de slag. Het tempo zit er gelijk goed in. Gisterochtend kennis gemaakt met al onze klasgenoten. Ze zijn allemaal even aardig en allemaal even Artie Fartie! Lekker vage types dus. De meesten wonen zelf ook in London en we kregen geregeld de vraag waar wij de komende maanden verblijven. "What? Notting Hill? Hear this! The Dutch guys are staying in Notting Hill! How cool!". Dat het eigenlijk onze tweede keuze was, hebben we maar even achterwege gelaten.

Vandaag pakten we de trein naar Peckham Rye Station. Peckham is een wijk in London en voor een paar minuten voelde het even alsof we terug in Rotterdam waren. Van Kenia naar Jamaica in niet meer dan 100 stappen, dat krijgt zelfs British Airways niet voor elkaar. De bedoeling van de briefing is dat we research gaan doen in deze wijk. Wat houdt de mensen bezig? Hoe leven ze? Wat voor nationaliteiten zijn hier te ontdekken? Het is niet alleen een kwestie van rondkijken en foto's maken. We moeten de winkeltjes in. Met mensen praten. Brutaal, nieuwsgierig en geïnteresseerd zijn. Willen ontdekken. Met als doel: anders naar je omgeving kijken.

Over 3 weken hebben we over één aspect van deze interessante wijk een korte film gemaakt. Wees geduldig, hij zal vanzelf online komen...

cheers

Quote van de Nacht

"Gasten, kom binnen! Kom zuipen!”
-Tom blijkt ook erg sociaal als hij slaapt-

Rode wax is vet!

Wat we allemaal gedaan hebben de afgelopen week? We denken dat het enige constante in ons leven op dit moment het geluid is van het openen van een bierflesje. Veel verder zijn we niet echt gekomen.

Wel zijn we maandag naar een expositie van Anish Kapoor geweest (Wouter, dank voor de tip!). Dit is kunst zoals kunst (voor ons) is bedoeld. Een groot kanon midden in Royal Academy of Arts, die om de 20 minuten geladen wordt met rode wax. Vervolgens wordt deze wax met een luide knal in een hoek van de zaal geschoten...
Een zaal verder werden je ogen en hersenen in verwarring gebracht door spiegels die de wereld letterlijk op z'n kop zetten. .

Fotograferen was uiteraard niet toegestaan.













Vorige week vrijdag hadden we een afspraak met onze begeleider Kieron Dennis en we weten inmiddels wat we hier precies gaan leren.

Morgen organiseert de University of the Arts een 'Welcome day' voor alle internationale studenten. Dus daar kunnen we natuurlijk niet ontbreken. Verder krijgen we deze week ook de eerste opdracht en kunnen we eindelijk serieus aan de slag. De resultaten posten we later!

And that's it for now!

Met je broek op de enkels in het land van Queen Elizabeth

„Can you show me your ID?” was de vraag van de kleine Aziatische vrouw bij de Tesco om de hoek. Na twee weken zijn we hierover allebei niet eens meer verbaasd. Vooruit, als we bij de kassa aankomen met 18 flesjes Beck's, kunnen we het nog enigszins begrijpen. We hebben tenslotte nog lekker jonge lichamen en we zien er goed uit voor onze leeftijd, maar jonger dan 18? Kom op, een beetje respect voor de nieuwe generatie!

Maar dit keer was anders. Heel anders. Meer dan twee banaantjes, een bakje kippenvleugels en een pak maïs hadden we niet. Wij dachten juist dat we eindelijk eens gezond bezig waren. Maar nee, de beste vrouw wees naar een tijdschrift wat we ook nog wilden afrekenen. Nu is de FHM (For Him Magazine) toch echt geen erotisch getint blad. Als je op straat loopt, de krant open slaat of je laptop aanzet, zie je binnen twee minuten meer tepels dan in het hele blad. Lekker belangrijk. Het gaat juist over de interesses van de man. Dus hebben de makers de pagina's gevuld met auto's, films, gadgets en ja inderdaad, een enkele vrouw. Maar daarvoor branden wij geen geurkaarsen en laten wij de broek niet zomaar op de enkels zakken om eens een lekker momentje voor jezelf te hebben...

Welkom in Engeland. Het land waar iedereen spreekt alsof ze net een hapje zeer exclusieve kaviaar op hun tong hebben liggen. Het land van de High Tea. Het land waar ze links rijden en waar Queen Elizabeth de meest populaire celebrity is. Maar ook het land waar alle mannen en vrouwen zich na het werk helemaal lam zuipen aan pints vol Lager Beer en pullen vol Guinness. Dikwijls hebben we de afgelopen week mannen en vrouwen struikelend, lallend en schreeuwend richting huis zien kruipen. Kijk je vervolgens op je horloge, is het tien uur 's avonds...

Maar oh wat is het een probleem als je een kratje bier of een magazine wil kopen. Nee, op dat moment staat de tijd even stil. Je ziet de pupillen van de caissière groter worden. De oogkassen hebben het zwaar om de druk van de groeiende oogbollen te verdragen. In slow motion gaat haar blik richting het gescande voorwerp. En weer terug. Haar pupillen doorboren de ruimte en haar blik voelt als een ijskoude washand op je gezicht in de vroege ochtend.

Nee, de volgende keer weiger ik om m'n ID te laten zien. Uit principe. Ze belt m'n moeder maar...

zucht

Nee het is niet mijn eet dag vandaag het begon vanochtend goed met een lekker bakje cornflakes.
Maar toen ik dacht "laat ik een lekker glas appelsap nemen" ging het mis. Ik dronk mijn glas dapper leeg en dacht tijdens het drinken "wat is het eigenlijk dikke sap", en toen de afdronk mijn lichaam deed rillen, bleek dat het geen normale appelsap was. Nee, het bleek, nadat Lenn de fles had bekeken, siroop te zijn waar je 1/4 siroop moet doen en 3/4 WATER.
Goed, met een blok siroop in mijn maag naar die mooie musea om daar dus later die heerlijke Hot Dog naar binnen te werken.....

Ik ben erg benieuwd wat ik voor avondeten ga eten....

Waar we vandaag nog wel achter zijn gekomen ,na een uiterst betrouwbare hersentest, is dat ik een combinatie heb van mannelijke en vrouwelijke hersenen! Ik kan dus kaart lezen, maar ook erg goed multitasken.
Lenn blijkt echter te beschikken over echte vrouwelijke hersenen! Zijn commentaar hierop was: "ach dat verklaart waarom ik vrouwen zo goed begrijp"

Met deze kennis is de dag toch nog gered!

Saai, met de hoofdletter S

Bonjour thuisblijvers!

Ho, stop. Denk niet gelijk na het lezen van de titel dat we het hier Saai hebben. Lees eerst even door, ik kom er zo op terug...
Na bijna twee weken hebben we ons eerste filmpje af. Zoals je ziet, zijn we inmiddels heel London door gebanjerd, maar er zijn gelukkig nog zat straatjes en steegjes te ontdekken.

Gisteren heeft het Chelsea College of Art & Design de deuren naar het nieuwe collegejaar weer geopend en stonden we te wachten zoals een stel kwijlende Jack Russels staan te springen bij de opening van een nieuw jachtseizoen. Dat viel in eerste instantie even tegen, want niemand scheen te weten dat we op deze academie zouden gaan studeren. Tom en Lennard? Wie zeg je? Geen idee.
Ai, daar lopen onze persoonlijkheden toch een kleine deuk op. Gelukkig kregen we vandaag al een telefoontje dat we vrijdag om 11.30 op school verwacht worden. Samen met wat andere studenten uit de VS. Gaan we eens kijken of die hamburgerhappers in zijn voor een potje Oud Hollandsch Heineken Hakken...

Moeten we tot vrijdag de uren nog vullen met het maken van zinloze, vrouwonvriendelijke en beledigende opmerkingen (naar elkaar) en een wat meer culturele invulling: het bezoeken van musea. Nu dachten we dat het wel geestig zou zijn als we op visite gingen bij het Natural History Museum. Wij weten ook niet wat ons bezielde, maar 'Saai, met de hoofdletter S' is nog een understatement. Dat mensen, nou ja vooral mannen die denken dat er best een carrière als Indiana Jones voor ze is weggelegd, zo vertederd en geïnteresseerd naar een stuk steen van een miljoen jaar kunnen kijken, ging ons toch net iets te ver. Ook een zeer uitgebreide uitleg van hoe een druppel water patronen kan maken in het landschap, interesseerde ons bar weinig (Lees: helemaal geen fluit).

Nee, dan gaan we liever voor een hotdog in het museumrestaurant! Tom bestelde zo'n heerlijke rakker en ik had de pech dat dat tevens de laatste uit de pan was (om 13.30 's middags, kun je nagaan wat een succesformule!). Pech. Totdat ik dat stokbrood met daartussen een zwarte, weke, slappe, oude worst op het bordje zag liggen. HAHA Heerlijk die Engelse keuken...

Enjoy!

London from PL Freij on Vimeo.

De was is bijna droog

Wij gaan naar Café Het Mandje. Slaap lekker!

Wasdag op 91 Linden Gardens

We zijn hier nu al zo'n 2 weken en voelen onszelf al een beetje Londenaar worden. Het Metrostelsel kennen we uit ons hoofd, Lenn is naar de kapper geweest, en zelfs de politieagente zegt ons al gedag.
Ook is de gamehall op Piccadilly Circus al getest, en zullen we ons dus echt niet gaan vervelen.

In ons huis kennen we nu ook al wel de meesten, maar echt levendig is het nog niet.
Hedley, de dame van beneden, is jammer genoeg niet echt vaak thuis, en onze enige echte Grey's Anatomy dokter Han kijkt liever zijn ziekenhuisseries dan dat ie mee bier gaat drinken in de pubs om de hoek. "Next time" he said, nou hopen dat er dan maar niet net iemand met een gebroken been wordt binnen gebracht...

Over bier drinken in de pub gesproken, komen we de pub binnen lopen, bestellen een lekker biertje en komen tot de conclusie dat er 3 dames wel erg aan het kijken zijn. Maar buiten stond ook een dikke vette auto met pech dus tja daar kwam het dilemma: Buiten de auto helpen of een gezellige avond met wat vrouwelijk schoon. We kozen voor het laatste, maar de vraag die bij ons op kwam: Waar komen ze vandaan? Nederlands, of Brits? En hoe oud zouden ze zijn?
Nadat het voorstelrondje was geweest en ze uit Noorwegen bleken te komen, vroegen ze naar onze leeftijd. Waarop wij vol trots 21 en 20 zeiden, werden de dames iets wat rood en zeiden mompelend: "uuuuh, for us it's plus 10".
Prachtige, 30 jaar jonge Noorse dames, uiteindelijk hebben we de mooiste (die ook nog verloofd bleek te zijn) een mooie levensles meegegeven door te vertellen dat je altijd alles in het leven moet doen en het altijd GREAT moet zijn in plaats van gewoon okay. Misschien denkt ze er voor het altaar nog wel even aan...

Natuurlijk hebben we gister Portobello Market bezocht. Erg veel zooi maar toch ook erg gezellig. Je kunt er echt alles vinden.

Vandaag was het dan echt even nodig, want de onderbroeken waren op: de nationale wasdag van Lenn en Tom!
Eerst maar even wasmiddel halen in de supermarkt maar welke! Staan we voor het schap en denkt Tom "ja die gebruikt mijn moeder ook altijd" maar eigenlijk moeten we een combi wasmiddel hebben en ook met een bolletje erop. Gevonden! Op naar de wasserette en wassen maar, en een uurtje later hing onze kamer vol met heerlijk schone was!

Goed de was is aan het drogen, de vaat is bijna gedaan en het kopje thee is bijna op,
tijd om even lekker te gaan relaxen in het park!

Reflectie in het Tate

Reflectie in het Tate
Originally uploaded by lennardfreij

Piccadilly Circus

Piccadilly Circus
Originally uploaded by lennardfreij

Notting Hill Gate

Notting Hill Gate
Originally uploaded by lennardfreij

Tom & Lenn zijn goed bezig in het Tate

Tom & Lenn in het Tate from PL Freij on Vimeo.

Moving Day, IKEA & Fire Alarm

Eindelijk internet! Dus we zijn weer up and runnin' hier in London.

Ik geloof dat we nog nooit zoveel gelopen hebben als de afgelopen week. Nog steeds verwennen we onze nieuwsgierige ogen met al die mooie indrukken hier in de grote stad. Van de overvolle winkelstraat Regent Street tot het bloedhete gangenstelsel in de Underground. Nog steeds liggen we 's avonds uitgeteld in bed (inmiddels gelukkig wel apart haha) en kunnen we maar niet geloven dat we hier de komende 3,5 maand gaan doorbrengen.

Maandagavond zijn we verhuisd van de studio beneden naar een grotere studio op de 4e etage. En jawel, we kunnen nu ook zelf koken! Want van al dat fast food word je wel een beetje misselijk. Wellicht komt dat omdat onze ogen groter zijn dan onze magen; 16 kipstukken in een bucket met 6x fries bij de KFC is dan ook wat overdreven voor 2 personen. Toen we thuis kwamen, begrepen we ineens de verwarde blik van de jongeman achter de balie...

In ieder geval, we mogen niet klagen over de studio! De kebab-tent-verlichting hebben we ingeruild voor een lekker sfeerlichtje en de koelkast voor eehm een vriezer. Althans, zo leek het. De koelkastdeur stond zo'n beetje bol van de dikke laag ijs, dus eerst ontdooien. Eigen Huis in Puin tip van de week: pak er een fohn bij, dat werkt stukken sneller! Dat we geen handige jongens zijn, blijkt uit het feit dat de volgende dag al ons eten bevroren was. &^$# Hoedan!?

Willen we ook nog snel even naar IKEA. Werd iets langer, omdat we alleen een Oyster Card voor Zone 1&2 hebben en we geen idee hadden hoe we naar zone 3 moesten reizen met een geldige kaart. Dus wij er eerder uit, denkende 'dat stukje op de kaart kan nooit ver zijn'. Anderhalf uur(!) later zagen we de felblauwe en gele kleur van het Zweedse concern eindelijk opduiken aan de horizon. Die Zweedse gehaktballen naar binnen gewerkt en naar de kassa met de Svabba, Hake en de Alvine Ljuv. Whatever.

Dat het brandalarm werkt, werd duidelijk toen we thuiskwamen. We blijven natuurlijk gemotiveerde reclamejongens en in plaats van naar buiten te rennen, rennen we de trap op om onze portfolio's van de ondergang te redden. Met gevaar voor eigen leven hollen we de trap weer af waar we een 150cm korte Koreaan tegenkomen die heel rustig op wat knopjes van de alarminstallatie drukt. Blijkt de brandweer net weg te zijn: storing in het systeem ofzo...lekker dan.

Nouja ach, we leven nog...

From Nothing to Notting Hill!

Hello folks,

vandaag om 08.00 was het weer tijd om verder te zoeken en dit keer met succes! Eerst even langs de Housing Services van de University, wat overigens niets opleverde...
Dan toch maar naar onze grote vriendin Florina van Olympia Estates, die we gisteren al ontmoet hadden. Zij heeft ons verder geholpen aan een Studio in Notting Hill. Wat eettentjes, een supermarkt en (gelukkig!) een Starbucks om de hoek. Dus dat wordt elke dag even een bak koffie halen op weg naar de Underground/school. Anyway, de eerste foto van ons huis. De rest volgt later.

Komt-ie!









































Morgen gaan we dus verhuizen van het Victoria Hostel naar ons eigen stekkie!

Dan nog even de quote van de dag:

"Volgens mij is dat wel het meest geniale idee wat je hebt deze vakantie"
Tom, over het meenemen van een stekkerblok

Cheers!

London Baby!

Met onze ogen op standje '7-uur-opstaan-is-veel-te-vroeg' worden de jonge reclametalenten losgelaten richting het New York van Europa. Dwars door België en Frankrijk, onder dat vele water door en daar is ze dan; het prachtige Groot Brittannië...

"Ach het lijkt hier verdomd veel op Frankrijk"
Lennard, toen we de tunnel uitkwamen

Maar dat saaie op Frankrijk lijkende land verdween plotseling om ruimte te maken voor het bruisende en snelle leven in London. Iedereen lijkt hier te rennen en te vliegen met de telefoon aan het oor om deals te sluiten waarbij het wellicht draait om miljoenen ponden.
Deze geven ze dan ook weer even snel uit aan een pint in de pub. Maar bier zonder schuim, bier noemen dat gaat ook wat ver! Ach vooruit, zolang er maar alcohol in zit.

We zijn er vandaag niet in geslaagd om een Penthouse te vinden, maar na een dag geslenter, metro in, metro uit en 15 keer hetzelfde verhaal houden bij een Real-Estate Agency, gaan we morgen uhm, gewoon weer lekker verder...

Welterusten!

P.S. Tip voor mensen die langskomen: eerst even naar rechts kijken; wel zo veilig hier...